Op Het Perron

© tekst: G. de Jager muziek: B. Kindside

Op het perron van een heel klein station
met in de verte de trein,
op dat station stond een jochie alleen.
Het huilen leek hem nabij.
Hij staarde maar wat, een brief in z’n hand
met daarin een ernstig bericht.
Zou hij toch proberen de trein in te gaan
en net doen alsof hij niets wist?

Hij deed onopvallend en liep naar de trein,
sloop naar binnen en zocht naar een plaats.
De conducteur kwam langs met een nors gezicht
en vroeg hem naar zijn plaatsbewijs.
Ik heb geen kaartje zei dat kleine joch
maar betaal zo gauw als ik kan.
Dan ga je eruit bij de volgende stop.
Maar zwichtte toen het jochie hem zei:

Refrein:
Toe conducteur laat me
zet mij niet uit deze trein.
De liefste van heel deze wereld
heeft zorgen, veel leed en pijn.
Ik wou nog zo graag even naar haar toe.
Daarom vraag ik laat me vrij.
Ik wil haar helpen, haar enigste zoon,
voordat ze voor altijd verdwijnt.

Een oude mevrouw, door het voorval geschokt,
Stond toen op en liep door het pad.
Hield haar hand op, verzamelde geld
voor de jongen die het geld nodig had.
Hij bedankt haar blij voor haar hulpvaardigheid.
‘Ach laat maar.’ Sprak zij toen tot hem.
En nu als de conducteur hem ooit weer ziet
dan hoort hij nog vaak weer zijn stem.

Refrein